A Garden That No One Really Planned

Sometimes I look at the city as if it were something alive. A bit like trees that lose their leaves in autumn and turn green again in spring. Some buildings and streets slowly fall apart, while others get repaired or replaced by something completely new.

Not long ago I was walking with Ash and visited a few places I hadn’t seen in a long time. That’s when I really noticed how much things had changed. Some spots were actually hard to recognize at first.

I like that moment somewhere between the old and the new. There’s a time in autumn when some leaves are still green while others have already turned yellow or red. Old buildings or forgotten roads remind me of that same moment.

When places are left alone for a while, the walls begin to crack and small pieces fall away. In those tiny gaps plants start to grow — grass, ivy, moss, sometimes even small trees. Birds make their nests there, and suddenly it all starts to look like the city is slowly giving those places back to nature. Sometimes it even feels like a garden that no one really planned.

I guess that’s just how things go.

Some things end, and others begin.

 

Ogród bez projektu

Zdarza mi się patrzeć na miasto, jak na coś żywego. Podobnie jak drzewa, które tracą swoje liście jesienią, a wiosną zielenieją na nowo, tak jedne budynki i ulice w miastach niszczeją, a inne są odnawiane lub powstają zupełnie nowe.

Niedawno spacerując z Ash odwiedziłem kilka miejsc, w których już dawno nie byłem i wtedy właśnie zauważyłem, jak to wszystko się zmienia. Niektóre miejsca trudno było nawet od razu rozpoznać.

Lubię obserwować ten moment pomiędzy starym i nowym. Jest taki czas, gdy część liści na drzewach jest jeszcze zielona, a część już żółta i czerwona. Podobnie kojarzą mi się stare, opuszczone budynki lub drogi, po których mało kto chodzi. W takich budynkach zaczynają pękać i odpadać kawałki ścian, a w powstałych szczelinach potrafią wyrastać różne rośliny - trawy, bluszcz, mech, nawet drzewa. Ptaki zakładają tam gniazda, a wszystko wygląda tak, jakby miasto powoli oddawało te miejsca z powrotem naturze. Niekiedy wygląda to jak ogród zaprojektowany przez przypadek.

Tak to już chyba działa. Jedne rzeczy się kończą, inne zaczynają.